KRYMINAŁ…

"Afera Kryminalna" to festiwal kryminału, który powstał w 2011 roku z inicjatywy Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku oraz gdańskiego wydawnictwa Oficynka. Od początku swojego istnienia festiwal gościł najznamienitszych twórców kryminału, thrillera i sensacji. Wśród nich są i mistrzowie, i uczniowie, autorzy z wieloletnim dobytkiem literackim i debiutanci, profesjonaliści przekazujący wiedzę wartą wykorzystania w tym gatunku i pasjonaci intelektualnej gry. Bo kryminał to przede wszystkim dobra zabawa, mistrzostwo warsztatu i wiedza.

Od tego roku "Aferę" współtworzy Miejska Biblioteka Publiczna w Gdyni oraz tacy partnerzy, jak Miejska Biblioteka Publiczna w Rumi oraz Powiatowa Biblioteka Publiczna w Wejherowie.
W sobotę w murach Powiatowej Biblioteki w Wejherowie gościła m.in. Jolanta Knitter-Zakrzewska, pisarka, która od ponad 10 lat mieszka wraz z mężem i czterema synami w Wejherowie i tu pracuje. Pisarka przede wszystkim promowała swoją najnowszą książkę pt. "Kobieta na końcu peronu", która zawiera 20 opowiadań o miłości i śmierci będących nie tylko opowieściami o meandrach ludzkich motywacji. To również historie o potędze uczuć, które potrafią wznieść nas na wyżyny oraz o tym, że czasem to, co widzimy, nie jest takie, jakie nam się wydaje. Historie opowiadane z perspektywy ich bohaterów mówią o śmierci, oczekiwaniu, tęsknocie, żałobie ale i o miłości. Są tu brutalne zabójstwa, ale to nie one stanowią clou opowieści. Istotniejsze jest to, co dzieje się po dramatycznych zdarzeniach. Teksty potencjalnie mogłyby się stać obszernymi powieściami, ale autorka pozostawiła je w krótkiej, jakby szkicowej formie, przez co stają się jeszcze bardziej intymne.

Jolanta Knitter-Zakrzewska w mistrzowski sposób łączy w swoich opowiadaniach subtelny zmysł psychologicznej obserwacji z kryminalną zagadką.

- Większość historii opisanych w "Kobiecie na końcu peronu" jest w znacznej mierze oparta na faktach – twierdziła autorka podczas spotkania. - Bohaterowie są bardzo ważni, ale najistotniejsza jest dla mnie "podszewka", puenta, głębszy sens i chyba dlatego tak bardzo lubię formę opowiadań, również jako czytelnik, ponieważ w krótkiej formie pomijamy całe fragmenty długich opisów podając treść w sposób esencjonalny. Krótka forma daje również możliwość zawarcia w jednej książce wielu różnych historii. Nie wykluczam jednak, że w przyszłości pozwolę swoim bohaterom zaistnieć w dłuższej powieści.

Spotkanie w Bibliotece autorka urozmaiciła zagadkami kryminalnymi, do rozwiązywania których zaproszono gości, a ci, którzy najbardziej przyczynili się do ich rozwiązania, w nagrodę otrzymali książkę z autografem Autorki.

Dodajmy, że Jolanta Knitter-Zakrzewska (rocznik 1976) urodziła się w Olsztynie, o którym mówi z nostalgią: "Olsztyn, moje miasto ukochane, o którym nigdy nie zapomnę... Olsztyn, moje miasto utracone, do którego nigdy już nie wrócę...". Ukończyła administrację na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie i Podyplomowe Studia Pedagogiczne na Uniwersytecie Gdańskim. Jej pasją jest rodzina i literatura. Interesuje się historią, teatrem i filmem. Mieszkała w wielu miejscach, co znajduje odzwierciedlenie w niektórych z jej utworów np. w opowiadaniu pt. "Szary Dwór" (wieś położona na północ od Krokowej w pow. puckim). Oprócz promowanej książki jest autorką powieści obyczajowych - "Asmodeusz. Portrety" i "Niebieskie cienie na śniegu" oraz thrillera "Diabeł tasmański".

Mirody