POLSKI TEATR TAŃCA

Spektakl "Żniwa" nawiązuje do cyklu prac rolnych, natury i życia człowieka, które określane jest przez poszczególne pory roku. Tradycja, obyczajowość i kulturowość łączą się z obrzędowością i rytualnością. Ludzkie namiętności i emocje ukazane są w zmysłowy, ekspresyjny sposób. A to wszystko zderza się z ubogą warstwą wizualną spektaklu. Jej ascetyczny charakter nie ujmuje jednak spektaklowi, a sprawia, że widz jeszcze bardziej skupia się na aktorze i na próbie uchwycenia mechanizmu zachowań społecznych poprzez taniec.

Współczesną muzykę Eugeniusza Rudnika uzupełniają tradycyjne pieśni wykonywane przez Adama Struga. Podstawa literacka przedstawienia wywiedziona z dramatu Stanisława Wyspiańskiego "Powrót Odysa" tworzy ramę narracji, wokół której rozgrywają się sceniczne wydarzenia. Ponadto twórcy przedstawienia wykorzystali teksty z "Roku polskiego" Zofii Kossak w kompozycji obrazów zasiewów.

Iwona Pasińska, która we wrześniu objęła niezwykle odpowiedzialną posadę dyrektora w Polskim Teatrze Tańca, opracowała całkowicie nowy program. Postawiła na tradycję i obrzędowość, jakich mało na naszej krajowej scenie. Trwający od początku stycznia "Rok Guślarzy" otwiera czteroletni program artystyczny. Spektaklem, który rozpoczyna ten okres są "Żniwa", które reżyseruje Igor Gorzkowski. Twórczynią choreografii jest sama Iwona Pasińska.

Każdy powinien chociaż raz w życiu mieć okazję zobaczyć spektakl teatru tańca. Dlatego 17 marca o godzinie 19:00 w Wejherowskim Centrum Kultury będzie możliwość wzięcia udziału w spektaklu "Żniwa" Polskiego Teatru Tańca. Bilety do nabycia w kasach Filharmonii Kaszubskiej oraz poprzez stronę internetową WCK.

Teatr tańca jest specyficzną formą teatralną. Tutaj liczy się ciało aktora, ciało, które jest jednocześnie przedmiotem i podmiotem. Artysta komunikuje się z widzem właśnie poprzez swoją fizyczną obecność, starając się za pomocą ruchu wyrazić to, co chce przekazać. Zadanie widza jest równie trudne - dostrzec prawdę, zawartą w czynach aktora. Nie ma słów, które mogłyby wyjaśnić, co się w danym momencie dzieje na scenie i co dokładnie symbolizują pewne gesty. Jednak doświadczenie wewnętrzne, jakie takie widowisko może zagwarantować i pewnego rodzaju przemiana duchowa, jaka następuje w trakcie, wynagradza wysiłek, który widz musi włożyć w zrozumienie tego, co właśnie zobaczył.

W teatrze, gdzie nie ma słów, ważną rolę odgrywa muzyka. Nadaje spektaklowi rytm i charakter, tworzy nastrój i atmosferę, przenika widza na wylot, sprawiając, że ten może bardziej wczuć się w sytuację sceniczną.

qrator

foto: WCK