OARF, tym, razem odbywający się nie w amfiteatrze a na polanie za nim, rozpoczął się o godzinie 16:00 i trwał niemal do 23:00. Z początku z publicznością było dość krucho, mimo że już pierwsze grające kapele były atrakcyjne. W miarę trwania festiwalu ludzi przybywało coraz więcej, by w kulminacyjnym punkcie – na koncercie zespołu Illusion – publika miała stać się naprawdę okazała.

Otwarcia OARF dokonała Jolanta Rożyńska, dyrektor Wejherowskiego Centrum Kultury wraz z Sebastianem Niewolą, który czuwał nad jego organizacją i Mirosławem Odynieckim, który 11 lat temu, wspólnie z Markiem Richterem, wpadł na pomysł zorganizowania tej znanej w całej Polsce imprezy.

A teraz trochę o muzyce. OARF rozpoczął młody, pochodzący z Trójmiasta zespół Foretime, który ciekawie połączył rocka z brzmieniem... skrzypiec (grała na nich Weronika Olańczuk).

Później na scenie pojawił się Target. Grupa pochodzi z Gdyni i powstała w 2009 roku. Zespół zapowiada się naprawdę obiecująco, a w rodzimej Gdyni zyskał lokalną, zasłużoną popularność (grał np. w klubach: Rockz, Aloha Cipika, Blues Club, Bukszpryt w Akademii Morskiej). Brzmienie grupy opiera się na melodyjnym duecie gitarowym i świetnym wokalu Kamila Mądrzyńskiego.

Po tych dwóch udanych występach, publiczność przywitał grający naprawdę „ostro” wejherowski Eltimase a po nim przyszedł czas na pochodzącą z Koszalina grupę Bacteryazz, której jednym z sukcesów była realizacja EP-ki „Coś o czymś”, z której to pochodził singiel „Wyliczanka”. Nagranie doczekało się nawet teledysku.

Jednak OARF rozkręcił się tak naprawdę dopiero wtedy, kiedy na scenie pojawił się wejherowski Fosfor. Zespół już fanom rocka z Wejherowa (i nie tylko) dobrze znany. Powstał bowiem jeszcze w latach 90-ych. Występ formacji był bardzo udany. Grupa wykonała z energią swój metalowy materiał przypominający dokonania m.in. amerykańskich Korn i Faith No More. Fosfor ma na koncie trzy płyty: „No Motive” (2001), „Defy” (2008) i „Life In Flames” (2014). Formacja zdobyła uznanie występami u boku takich gwiazd jak: TSA, Acid Drinkers, Coma, Hunter, Turbo, Armia, Dezerter.

Kiedy Fosfor rozgrzał już publiczność, zaczął się koncert głównej gwiazdy wieczoru: grupy Illusion. Fani bawili się świetnie przy ich muzyce, będącej udaną i atrakcyjną (a nawet oryginalną) mieszanką heavy metalu z grunge’m. Lider zespołu, Tomasz Lipnicki (gitarzysta, wokalista) znany jest ponadto z działalności w grupach Skawalker i Acid Drinkers.

Illusion wydał osiem płyt (w tym jedną kompilację). Aż trzy z nich doczekały się Złota: „Illusion” z 1993, „Illusion 2” z 1994 i „Illusion 3” z 1995.

Koncert był bardzo głośny, ale też niezwykle udany, a bis dość długi (w sumie grali niemal dwie godziny).

Na zakończenie warto dodać, że impreza, którą prowadził lider „Fosforu”, Dariusz Tylki, odbyła się w pokojowej atmosferze, nie było burd a zdecydowana większość obecnych była zadowolona. Pogoda, na szczęście, również dopisała.

Matody